Badania wykopaliskowe w Pasiece Otwinowskiej

7 października rozpoczęły się badania wykopaliskowe prowadzone w Pasiece Otfinowskiej przez Dział Archeologii Muzeum Okręgowego.
To już szósty sezon badań na terenie osady pradziejowych hutników. W trakcie poprzednich odkryto m.in. pozostałości chat mieszkalnych. Jedna z nich zagłębiona była w ziemi do głębokości 1 m od obecnej powierzchni; odkryte ślady po słupach pozwolą na rekonstrukcję wyglądu tego domu. Odkryto także ślady po paleniskach, jamach odpadkowych, gospodarczych, produkcyjnych. Z ich wnętrz wydobyto setki przedmiotów codziennego użytku, głównie fragmentów ceramiki z których zrekonstruowano już kilkadziesiąt naczyń glinianych.
Archeologów jednak elektryzują odkrycia przedmiotów niecodziennych. Takich w Pasiece było dużo, m. in. brązowa zapinka do spinania szat, zwana też fibulą. Zapinki takie, których kształt zmieniał się w czasie w rytm mody idącej ze strefy śródziemnomorskiej, są bardzo dobrym datownikiem. W naszym przypadku jest to przedział miedzy 60 a 20 rokiem przed naszą erą. Wiadomo też, że ozdoby takie produkowano na terenach wschodnioalpejskich. Innym bardzo rzadkim zabytkiem jest uchwyt lusterka wykonany z brązu, również będący importem z obszaru dzisiejszej Austrii. Na stanowisku znaleziono także „piszące” fragmenty naczyń, czyli takie którymi można pisać na kartce papieru ponieważ do masy glinianej z której wytwarzano naczynia dosypany jest grafit, oraz fragment niewielkiej czarki glinianej ze śladami malowania czerwoną i białą farbą.  Już w tej chwili możemy powiedzieć kim byli mieszkańcy osady w Pasiece Otfinowskiej zamieszkujący ją w 2 połowie I w. p.n.e.. Naczynia z grafitem oraz malowaniem wytwarzali na naszym terenie Celtowie lub ich potomkowie. Grupy wojowników celtyckich przez Rzymian zwanych Galami, przybyły na tereny ziem polskich przynosząc i upowszechniając tu umiejętność produkcji żelaza, produkcji naczyń na kole garncarskim, malowania naczyń. Z tych nowinek technicznych ostała się tylko umiejętność wytopu żelaza, reszta nie została zaadaptowana przez miejscowe ludy. W trakcie wszystkich sezonów wykopaliskowych znalezione zostały także kawałki żużla różnej wielkości, które potwierdzają fakt produkcji i przeróbki żelaza na terenie osady. 
Być może podczas badań odnalezione zostaną resztki pieca dymarskiego, który potwierdziłby pierwszy w dolinie Dunajca wytop żelaza.
Wszelkie prawa zastrzeżone dla Muzeum Okręgowego w Tarnowie

Strona zbiera informacje o ciasteczkach (cookies) na potrzeby analizy odwiedzalności serwisu. Korzystając z serwisu zgadzasz się na to. Obsługę ciasteczek możesz wyłączyć w opcjach swojej przeglądarki.