Rysunki Jana Matejki po konserwacji

Rysunki Jana Matejki (10 sztuk) są to muzealia zakupione przez Muzeum pod koniec 2013 roku i związane są z historią mieszkańców „Koryznówki”- od 1981 roku oddziału Muzeum Okręgowego w Tarnowie.
Ten niewielki drewniany dom został wzniesiony w połowie XIX wieku przez szwagrostwo Joannę i Leonarda Serafińskich, w bezpośrednim sąsiedztwie zamku w Nowym Wiśniczu. Położony malowniczo na wzgórzu, wśród zieleni, stał się miejscem częstych odwiedzin artysty, a także miejscem w którym powstały jego liczne prace.
Silne więzi przyjaźni łączyły Jana Matejkę, ze starszym od siebie o 19 lat Leonardem, uważanym za duchowego opiekuna malarza. W atmosferze tradycyjnego polskiego domu,  przepojonego patriotyzmem i umiłowaniem ojczyzny, był także czas na mniej poważne zajęcia, jak wspólne zabawy i żarty. I taki charakter noszą te prace. To m.in. „Ciotka Teodora z poranną kawą”, „Tosio, Helenka i Stanisław Serafińscy”, „Tadzio, Beacia i Helenka Matejkowie”, czy portrety Joanny Serafińskiej i Teodory Matejko.  Są to niewielkie karykatury, rysowane ołówkiem, pewną sumaryczną kreską, oddającą rysy i charakter sportretowanych postaci, mieszkańców „Koryznówki”.
Rysunki te, od chwili powstania (1849 (?), 1869 rok) przez cały czas znajdowały się w tym samym miejscu i zdobiły ściany dworku. Szkice te nigdy wcześniej nie zostały poddane żadnym zabiegom konserwatorskim. Oprawione w passe-partout, zaklejone papierem od odwrocia, wskutek niewłaściwego przyklejenia do podłoża, uległy pofalowaniu, a także licznym zagnieceniom. Najprawdopodobniej na wskutek bezpośredniej ekspozycji na światło dzienne, pożółkły. Rude plamki występujące na całej powierzchni były wynikiem zakwaszenia papieru, oprawionego w niewłaściwą tekturę. Liczne wgniecenia papieru, spowodowane zostały mocnym naciskiem ołówka na papier. Papier na którym postawały rysunki posiadał często nierówne, nieregularne krawędzie, oraz liczne ubytki i dziurki na powierzchni.
Przed oddaniem rysunków do konserwacji Muzeum w Tarnowie zleciło wykonanie fumigacji w komorze dezynfekcyjnej w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Właściwa konserwacja polegała na odczyszczeniu lica i odwrocie rysunków odpowiednią gumką, kąpieli w wodzie oraz chemicznym wybieleniu plam i zacieków. Kolejno na zabezpieczeniu powierzchni rysunków i ich krawędzi bibułką japońską i papierem żeberkowym, wyprasowaniu ich w prasie introligatorskiej, odkwaszeniu i oprawie w passe-partout z tektury bezkwasowej. Najbardziej osłabione rysunki, z przedarciami i silnymi załamaniami papieru, zdublowano bibułką japońską. Do górnych marginesów rysunków przyklejono paski montażowe wykonane z papiery chińskiego. Rysunki wklejono tak, żeby cała ich powierzchnia była widoczna w okienkach, szczególnie inskrypcje na dolnych marginesach, umieszczone bardzo blisko krawędzi papieru. W passe-partout użyto XIX-wieczne wytłoczki introligatorskie.
Rysunki te zostały pokazane w tarnowskim Ratuszu w trakcie Nocy Muzeum w 2015 roku. Dzięki przeprowadzonej konserwacji te cenne muzealia zostały zabezpieczone i niewątpliwie podniesiono ich wartość estetyczną. Zgodnie z zaleceniami konserwatorskimi, muszą być odpowiednio przechowywane i eksponowane, tzn. nie narażone na bezpośrednie działanie światła i wilgoci (należy unikać ścian przy oknach i nieizolowanych ścian zewnętrznych budynku). Tylko to gwarantuje zachowanie ich dla kolejnych pokoleń, jako świadectwa historii i talentu Jana Matejki.
Wszelkie prawa zastrzeżone dla Muzeum Okręgowego w Tarnowie

Strona zbiera informacje o ciasteczkach (cookies) na potrzeby analizy odwiedzalności serwisu. Korzystając z serwisu zgadzasz się na to. Obsługę ciasteczek możesz wyłączyć w opcjach swojej przeglądarki.