Kolekcja grafiki i rysunku

Zbiory rycin, jedna z największych kolekcji Działu Artystycznego obejmują 10.284 obiekty. Obejmuje ryciny od XVI wieku, po czasy współczesne. W zbiorze rycin wyodrębniono osobną kolekcję ekslibrisu, który z maleńkiego zbioru powstałego z zakupów i darów rozrósł się w kolekcję liczącą ponad 10.000 egzemplarzy.
Kolekcja liczy ok. 7 tys. rycin (po wyłączeniu zeń w 1995 roku kolekcji ekslibrisów, z której utworzono odrębny zespół), w tym około 5.000 rycin luźnych, z których część zamontowana jest w ośmiu tzw. sztucznych albumach i ok. 2 tys. rycin zawartych w 30 wydawnictwach ilustrowanych.
Kolekcja rysunków licząca około 5.400 obiektów obejmuje rysunki szkół obcych XVI-XIX w. oraz prace artystów polskich z XIX-XX w. Systematyzując ten zbiór można wyodrębnić trzy zasadnicze grupy:
1. rysunki luźne, różne - przeważnie dawnych szkół europejskich od XVI do końca XVIII w. oraz rysunki obce, późniejsze z XIX w.
2. rysunki polskie XIX-XX w., w tym duży zespół prac amatorskich oraz zbiór rysunków dokumentujących twórczość artystów związanych z Tarnowem i regionem, często w formie szkicowników
3. projekty architektoniczne XVIII-XIX w.
Cechą charakterystyczną zbiorów graficznych Muzeum Okręgowego w Tarnowie jest obecność wszystkich wiodących szkół europejskich: niderlandzkiej, niemieckiej, włoskiej, francuskiej i angielskiej, przy stosunkowo niewielkiej liczbie poloników. Wśród reprezentowanych artystów wyróżniają się nazwiska A. Dürera, H. S. Behama, L. van Leyden. Tematycznie najliczniej reprezentowane są portrety, pejzaże, panoramy miast, przedstawienia religijne, wzorniki rzemiosła artystycznego i rysunku, marynistyka i wojskowość.
Przeważająca część zbioru grafiki zgromadzonego w Muzeum pochodzi z dawnej kolekcji XX Sanguszków w Gumniskach. Zapoczątkował ją zbiór Aleksandra Lubomirskiego, sięgającego swą genezą czasów stanisławowskich. W późniejszym okresie zbiory graficzne uzupełniane były także Rzewuskich i Sanguszków: Eustachego, Romana Damiana i Władysława.
W zbiorze są reprezentowane następujące szkoły: niemiecka, niderlandzka, włoska, angielska i najmniej liczna - francuska. Całość nie przedstawia w chwili obecnej jednorodnej wartości. Oprócz licznej grupy imitacji i kopii (głównie według mistrzów niemieckich, włoskich, holenderskich i francuskich) oraz póź-niejszych odbitek dodrukowywanych z płyt oryginalnych, istnieje w tym zespole duża liczba grafik o dużej wartości. Obok pojedynczych egzemplarzy niezwykle cenionych odbitek próbnych, warto wspomnieć prace I stanu, ponadto ryciny wybitnych grafików XVI-XVIII w. oraz polonica.
Dział grafiki współczesnej tworzą niemal wyłącznie prace artystów związanych z regionem tarnowskim. Kolekcja dawnego rysunku (a więc obejmująca dzieła od XVI do końca XVIII w.) liczy około 100 obiektów, i - podobnie jak zbiory graficzne - została poważnie zdekompletowana w okresie obu wojen światowych. Jej trzon stanowi zbiór Romana D. Sanguszki, niegdyś integralnie związany ze sławuckim gabinetem rycin.
Przed laty przy dziale grafiki, powstał interesujący zbiór plakatu muzealnego i artystycznego oraz afiszy (ok.3.000). Dzisiaj, dzięki hojnemu darowi artysty malarza J. Szuszkiewicza, zespół rozrósł się do znacznych rozmiarów.
Zbiór grafiki współczesnej podobnie jak malarstwa, powstał dzięki zakupom, darom i przekazom i jest znakomitym uzupełnieniem kolekcji malarstwa współczesnego. W kolekcji grafiki dominują prace: drzeworytnika J. Panka i Z. Lutomskiego. Związki z metaforą i językiem symboli widoczne są w twórczości akwaforcisty M. Wejmana, w litografiach L. Mianowskiego i J. Kraupe-Świderskiej, i inni.

EKSPONATY