Konserwacja elementów rzędu końskiego; Polska(?), XVIII w.

Projekt dotyczy Konserwacji elementów rzędu końskiego (w typie wschodnim, z dekoracją rokokową) prawdopodobnie wykonanego w Polsce, w XVIII wieku, wchodzącego w skład stałej ekspozycji w tarnowskim Ratuszu.
W ramach zadania konserwacji zostaną poddane następujące elementy rzędu: ogłowie, podpiersień, podogonie, para strzemion

Objęte niniejszym zadaniem siodło z rzędem stanowi jeden z najatrakcyjniejszych eksponatów, wchodzących w skład wystawy „W kontuszu i przy szabli Galeria Sztuki Dawnej ze zbiorów książąt Sanguszków”
Siodło z rzędem, którego elementy mają zostać poddane konserwacji w ramach niniejszego zadania jest eksponatem niezwykle cennym dla polskiej kultury narodowej. Jest jednym z nielicznych tego typu obiektów, znajdujących się w krajowych zbiorach muzealnych, świadczących o wielokulturowości wpływów artystyczno-historycznych w dziejach Polski.
Eksponat ten jest przykładem polskiego orientalizmu – czyli zainteresowania Wschodem oraz wpływu Orientu na naszą kulturę. Jest też jednym z kilkunastu kompletnych rzędów znajdujących się w polskich zbiorach muzealnych. Eksponat stanowi także materialne świadectwo potężnego prądu kulturowego znanego jako sarmatyzm, będącego w dużej mierze wynikiem wpływów orientalnych – zwłaszcza tureckich. Z czasem moda sarmacka ukształtowała swoje własne, charakterystyczne cechy będące mieszaniną wpływów Wschodu i Zachodu, ze zdecydowaną przewagą w sztuce tego pierwszego. Co ciekawe wielki popyt na luksusowe towary ze Wschodu – zwłaszcza z Turcji poskutkował z kolei przejęciem pewnych elementów sztuki Zachodu – zwłaszcza ornamentyki – przez twórców tureckich. Dlatego właśnie takie rzędy takie jak ten, mogły powstać zarówno na ziemiach polskich wytworzone
na wzór siodeł tureckich, ale ozdobione modną ówcześnie ornamentyką zachodnioeuropejską, zwłaszcza francuskiej regencji, albo też powstać w Turcji – jako rodzimy typ
osiodłania, wzbogacony obcymi ornamentami, skierowanymi w gusta zachodniego (polskiego) odbiorcy.
Istniało kilka sposobów żeby wejść w posiadanie takich rzędów jak ten: przede wszystkim przywożono je jako zdobycze wojenne, mogły też stanowić cenny podarunek, ale także zamawiano je za granicą i na miejscu – w Polsce. W tym ostatnim przypadku szczególnie chętnie korzystano z usług licznych warsztatów działających we wschodniej części Rzeczypospolitej – na terenie dzisiejszej Ukrainy w Lwowie czy w Brodach , słynących z pięknych wyrobów rzemiosła artystycznego. Często też przywożono same surowce lub półfabrykaty, z których miejscowe warsztaty wytwarzały przedmioty tak bardzo pożądane przez ówczesną szlachtę i magnatów.

Projekt dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego




Wszelkie prawa zastrzeżone dla Muzeum Okręgowego w Tarnowie

Strona zbiera informacje o ciasteczkach (cookies) na potrzeby analizy odwiedzalności serwisu. Korzystając z serwisu zgadzasz się na to. Obsługę ciasteczek możesz wyłączyć w opcjach swojej przeglądarki.