INFORMACJE W WERSJI AUDIO

Sposób dotarcia

Zagroda w Zalipiu –  ulokowana jest w miejscowości Zalipie, ok. 35 km na północ od Tarnowa. Oddział Muzeum mieści się zaraz przy drodze głównej.

Najłatwiejszy i najszybszy środek transportu to podróż własnym samochodem,  który można zaparkować przy drodze, zaraz przy bramie wejściowej.

Do obiektu można dostać się także busami firmy Euro Pławecki Trans, busem, odjeżdżającym z Tarnowa z przystanku: Krakowska – Planty. Trasa busa: Gręboszów – Bieniaszowice.

Odległość od przystanku do Oddziału to ok. 1,5 km.

Droga powrotna do Tarnowa obywa się w ten sam sposób.

Ze względu na zmiany rozkładów busów, przed skorzystaniem z tego środka transportu zalecamy wcześniejszy kontakt z firmą.

nr tel. 602 159 256

 


Opis otoczenia

Budynki zagrody są ogrodzone. W ogrodzeniu mała furtka dla pieszych, obok brama wjazdowa. Do budynków prowadzą ścieżki wysypane drobnymi kamykami.

W skład zagrody wchodzą budynki z I połowy XX wieku. Są to: dom Felicji Curyłowej z sadem, dawna stajnia i stodoła. Budynki ułożone są w literę U, która otwarta jest do jezdni. Dodatkowo przeniesiono i umieszczono w obrębie zagrody dom Stefanii Łączyńskiej i dom zw. Biedniackim.

Po lewej stronie zagrody stoi dom F. Curyłowej, swą krótszą ścianą zwrócony do drogi. W centrum zagrody znajduje się dawna stajnia, dłuższym bokiem zwrócona do jezdni, na prawo jest budynek stodoły, jego krótszy bok zwrócony jest do drogi. W budynku stajni obecnie mieszczą się: kasa biletowa i toalety.

Dom Łączyńskiej usytuowany jest w lewym rogu zagrody, za domem F. Curyłowej i dawną stajnią. Znajduje się w odległości ok. 10 m od pierwotnych zabudowań. W prawej części zagrody, za stodołą, jest dom zw. Biedniackim. Odległość od stodoły do tego domu to ponad 20 m. Oba budynki zwrócone swą dłuższymi ścianami do jezdni. Domy te pochodzą z II połowy XIX w.

 


Opis wejść

Dom F. Curyłowej – przed wejściem jest ścieżka wysypana kamykami. Dom jest drewniany, obity deskami, pomalowanymi na kolor żółty. W jego dłuższej elewacji zwróconej do podwórza jest wejście do budynku z 2 stopniami i wysokim progiem, ok. 10 cm. Wejście prowadzi do korytarza.

Dom Łączyńskiej – przed wejściem ścieżka wysypana kamykami. Budynek jest drewniany, pobielony na kolor niebieski, na nim typowe zalipiańskie wzory. Wejście do domu w centralnej części elewacji głównej z jednym stopniem. Otwór drzwiowy niski, ok. 156 cm. Wchodząc należy uważać na głowę. Próg ok. 5 cm. Po przekroczeniu progu znajdujemy się w sieni.

Budynek dawnej stajni – obecnie recepcja. Przed budynkiem ścieżka wysypana kamykami. Na dłuższym boku, zwróconym do podwórza, dwoje drzwi. Z lewej strony wejście do kasy biletowej. Drzwi po prawej stronie prowadzą bezpośrednio do toalety. Przed drzwiami szerokie, niskie stopnie, za nimi progi.

Dom Biedniacki – przed wejściem jest ścieżka wysypana kamykami. Dom jest drewniany pobielony na niebiesko, na elewacji widoczne zalipiańskie wzory. W elewacji głównej dwoje drzwi. Te po prawej stronie prowadzą do sieni z której wchodzimy do izby mieszkalnej. Drzwi w elewacji głównej w jej lewym końcu prowadzą do kumory. Otwory drzwiowe niskie, ok. 140 cm. W nich wysokie progi na ok 18 cm.